destruír

Escoitar
destruír

lat destruĕre ‘demoler’

Facer que desapareza algo inmaterial.

Sinónimos

arruinar

Citas

  • A chuvia destruíu as colleitas
  • Non alcanzar a nota destruíu as súas ilusións de estudiar esa carreira, Destruíron o seu prestixio coas fotografías

Palabras vecinas

destronar destrución destrudo destruír destrunfar destrutíbel destrutibilidade
Conjugar
VERBO destruír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrúo
destrúes
destrúe
destruímos
destruídes
destrúen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruía
destruías
destruía
destruïamos
destruïades
destruían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruín
destruíches
destruíu
destruímos
destruístes
destruíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruíra
destruíras
destruíra
destruiramos
destruirades
destruíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruirei
destruirás
destruirá
destruiremos
destruiredes
destruirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruiría
destruirías
destruiría
destruiriamos
destruiriades
destruirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrúa
destrúas
destrúa
destruamos
destruades
destrúan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruíse
destruíses
destruíse
destruisemos
destruisedes
destruísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruír
destruíres
destruír
destruírmos
destruírdes
destruíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
destrúe
-
-
destruíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruír
destruíres
destruír
destruírmos
destruírdes
destruíren
Xerundio destruíndo
Participio destruído
destruída
destruídos
destruídas