agonizar

agonizar

lat agonizāre gr ἀ γωνίζομαι ‘combatir, loitar’

  1. v i

    Estar nos momentos derradeiros da vida.

  2. v i fig

    Estar a punto de extinguirse unha cousa.

Citas

  • Agonizou polo menos durante dúas horas antes da morte
  • No século XVII xa agonizaba o Imperio español dos Austrias
Conjugar
VERBO agonizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonizo
agonizas
agoniza
agonizamos
agonizades
agonizan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonizaba
agonizabas
agonizaba
agonizabamos
agonizabades
agonizaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonicei
agonizaches
agonizou
agonizamos
agonizastes
agonizaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonizara
agonizaras
agonizara
agonizaramos
agonizarades
agonizaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonizarei
agonizarás
agonizará
agonizaremos
agonizaredes
agonizarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonizaría
agonizarías
agonizaría
agonizariamos
agonizariades
agonizarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonice
agonices
agonice
agonicemos
agonicedes
agonicen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonizase
agonizases
agonizase
agonizasemos
agonizasedes
agonizasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonizar
agonizares
agonizar
agonizarmos
agonizardes
agonizaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
agoniza
-
-
agonizade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
agonizar
agonizares
agonizar
agonizarmos
agonizardes
agonizaren
Xerundio agonizando
Participio agonizado
agonizada
agonizados
agonizadas