deseneixar

deseneixar
v t, v pron

deseixar.

Conjugar
VERBO deseneixar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixo
deseneixas
deseneixa
deseneixamos
deseneixades
deseneixan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixaba
deseneixabas
deseneixaba
deseneixabamos
deseneixabades
deseneixaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixei
deseneixaches
deseneixou
deseneixamos
deseneixastes
deseneixaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixara
deseneixaras
deseneixara
deseneixaramos
deseneixarades
deseneixaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixarei
deseneixarás
deseneixará
deseneixaremos
deseneixaredes
deseneixarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixaría
deseneixarías
deseneixaría
deseneixariamos
deseneixariades
deseneixarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixe
deseneixes
deseneixe
deseneixemos
deseneixedes
deseneixen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixase
deseneixases
deseneixase
deseneixasemos
deseneixasedes
deseneixasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixar
deseneixares
deseneixar
deseneixarmos
deseneixardes
deseneixaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
deseneixa
-
-
deseneixade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deseneixar
deseneixares
deseneixar
deseneixarmos
deseneixardes
deseneixaren
Xerundio deseneixando
Participio deseneixado
deseneixada
deseneixados
deseneixadas