crotón
crotón
gr κρότων ‘rícino’
s
m
[PLANTA ]
Arbusto ou pequena árbore, da familia das euforbiáceas, de follas lanceoladas, con flores pequenas, agrupadas en acios solitarios e froitos capsulares dehiscentes, que se cultiva para a obtención do aceite de crotón, empregado como revulsivo, vesicatorio e purgante drástico. OBS: Tamén se denomina rícino.