costume
costume
lat consuetumĭne, de consuescĕre ‘acostumar’
-
s
m
Práctica dalgunha cousa repetida regularmente, que realiza unha persoa ou un colectivo.
-
s
m
-
Norma xurídica orixinada polo uso reiterado dun acto, durante un prolongado período de tempo.
-
Recompilación escrita de costumes xurídicos.
-
-
s
m
[FILOS/SOCIOL ]
Fundamento, definido por Hume, de todas as inferencias derivadas da experiencia, que non poden ter un carácter racional debido á falta da conexión necesaria que caracteriza todos os razonamentos de feito.
Sinónimos
Confrontaciones
usanzaCitas
- O horario das comidas é un costume que pode variar en cada pobo
- Teño o costume de ir ás dez para a cama, Cearmos xuntos na Noiteboa é un costume de toda a miña familia
Frases hechas
-
De costume 1 loc adv De xeito habitual. Ex: Xa est
-
2 loc adx Que se ten por costume. Ex: Foi cos amigos a xogar o partido de costume.
-
Por costume loc adv Por estar afeito ou por h
Refranes
- A cada tempo, o seu tento.
- A mal costume crebarlle a pema ou romperlle a testa.
- A novo rei, nova lei.
- A novos tempos, novos consellos.
- Acá e alá malas fadas hai.
- Alá coma alá, acá coma acá.
- Cada casa ten os seus usos.
- Cada país ten o seu uso e cada roca seu fuso.
- Cada tempo ten os seus costumes.
- Como verás, así farás.
- Como vires, así fai.
- Costume "boa" ou costume "mala", o vilán quere que valla.
- Costume malo tarde ou nunca é deixado.
- Costumes e diñeiro fan os fillos cabaleiros.
- Deixémo-Ios avós e sexamos nós bos.
- En cada tempo seu tento.
- En cada terra seu uso e en cada roca o seu fuso.
- Mudado o tempo, mudado o pensamento.
- Na terra onde vivires, fai o que vires.
- No país a onde fores fai o que vires.
- O costume de xogar e xurar é malo de deixar.
- O costume fai lei e mata a lei.
- O costume largo as dores amaina.
- O costume ten forza de lei.
- Ó mal uso créballe a pema.
- O que adoita bailar, nunca quedo pode estar.
- Ó que non está afeito ás bragas, as costuras fanlle chagas.
- O uso novo enterra o vello.
- Os usos non viñeron todos xuntos.
- Ser coma o ferreiro de moito estronicio, que de tal machacar esqueceulle o oficio.