conxuntar

Escoitar
conxuntar

lat coniunctāre

v t

Cadrar con harmonía e coordinación os diversos elementos dun conxunto ou os diversos membros dun grupo.

Ex: Todo lle acae ben porque conxunta moi ben as cores, Na celebración do acto conxuntaron o público máis selecto da cidade.

Citas

  • Todo lle acae ben porque conxunta moi ben as cores, Na celebración do acto conxuntaron o público máis selecto da cidade.

Palabras vecinas

conxuncional conxunguir conxunta conxuntar conxuntiva conxuntival conxuntivite
Conjugar
VERBO conxuntar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunto
conxuntas
conxunta
conxuntamos
conxuntades
conxuntan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuntaba
conxuntabas
conxuntaba
conxuntabamos
conxuntabades
conxuntaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuntei
conxuntaches
conxuntou
conxuntamos
conxuntastes
conxuntaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuntara
conxuntaras
conxuntara
conxuntaramos
conxuntarades
conxuntaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuntarei
conxuntarás
conxuntará
conxuntaremos
conxuntaredes
conxuntarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuntaría
conxuntarías
conxuntaría
conxuntariamos
conxuntariades
conxuntarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunte
conxuntes
conxunte
conxuntemos
conxuntedes
conxunten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuntase
conxuntases
conxuntase
conxuntasemos
conxuntasedes
conxuntasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuntar
conxuntares
conxuntar
conxuntarmos
conxuntardes
conxuntaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
conxunta
-
-
conxuntade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuntar
conxuntares
conxuntar
conxuntarmos
conxuntardes
conxuntaren
Xerundio conxuntando
Participio conxuntado
conxuntada
conxuntados
conxuntadas