conxunguir

Escoitar
conxunguir

lat coniungĕre ‘unir’

  1. v t

    Unir dúas ou máis cousas ou persoas. Tm v pron.
  2. v t

    Unir dúas persoas en matrimonio. Tm v pron.

Citas

  • Criámonos xuntos e conxunguimos a nosa forma de ser
  • Ela non é moi relixiosa, pero el quere que o sacramento os conxunga
  • Pronto celebrarán que hai corenta anos que se conxunguiron
  • Todas as novelas da triloxía conxónguense para crear un espacio mítico nun tempo anacrónico

Palabras vecinas

conxuíz conxunción conxuncional conxunguir conxunta conxuntar conxuntiva
Conjugar
VERBO conxunguir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxungo
conxongues
conxongue
conxunguimos
conxunguides
conxonguen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunguía
conxunguías
conxunguía
conxunguiamos
conxunguiades
conxunguían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunguín
conxunguiches
conxunguiu
conxunguimos
conxunguistes
conxunguiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunguira
conxunguiras
conxunguira
conxunguiramos
conxunguirades
conxunguiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunguirei
conxunguirás
conxunguirá
conxunguiremos
conxunguiredes
conxunguirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunguiría
conxunguirías
conxunguiría
conxunguiriamos
conxunguiriades
conxunguirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunga
conxungas
conxunga
conxungamos
conxungades
conxungan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunguise
conxunguises
conxunguise
conxunguisemos
conxunguisedes
conxunguisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunguir
conxunguires
conxunguir
conxunguirmos
conxunguirdes
conxunguiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
conxungue
-
-
conxunguide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxunguir
conxunguires
conxunguir
conxunguirmos
conxunguirdes
conxunguiren
Xerundio conxunguindo
Participio conxunguido
conxunguida
conxunguidos
conxunguidas