constelación

1. s f [ASTRON ]

   Cada unha das 88 zonas en que se divide a esfera celeste e que foi aceptada internacionalmente por convenio.

2. s f [LING ]

   Fenómeno que en glosemática se caracteriza porque dúas unidades compatibles non presentan ningún tipo de dependencia recíproca; é dicir, un termo non presupón o outro, pero ambos os dous son compatibles.

Citas

• En latín a preposición in non rexe só ablativo, e á inversa, o ablativo pode construírse tamén con outras preposicións ex, ab), Se a constelación se produce no discurso, denomínase combinación ( O uso de por ou a que poden ir ou non xuntos) e, se se produce no sistema da lingua, denomínase autonomía ( A compatibilidade, sen coexistencia necesaria, entre as categorías de xénero e número)
• Os que asistiron á homenaxe formaban unha constelación de artistas, O xardín converteuse nunha constelación de flores