constar

constar

lat constāre

  1. v i

    Saber algunha cousa con certeza.

  2. v i

    Estar alguén ou algo rexistrado, inscrito ou mencionado nalgún lugar.

Sinónimos

Citas

  • A auga consta de dous átomos de hidróxeno e un de osíxeno
  • Non me consta que trouxeses o libro do que falas
  • Non puido votar porque non constaba no censo
Conjugar
VERBO constar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consto
constas
consta
constamos
constades
constan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
constaba
constabas
constaba
constabamos
constabades
constaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
constei
constaches
constou
constamos
constastes
constaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
constara
constaras
constara
constaramos
constarades
constaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
constarei
constarás
constará
constaremos
constaredes
constarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
constaría
constarías
constaría
constariamos
constariades
constarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conste
constes
conste
constemos
constedes
consten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
constase
constases
constase
constasemos
constasedes
constasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
constar
constares
constar
constarmos
constardes
constaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
consta
-
-
constade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
constar
constares
constar
constarmos
constardes
constaren
Xerundio constando
Participio constado
constada
constados
constadas