confortar

confortar

lat confortāre

  1. v t

    Dar vigor e forza a alguén.

  2. v t

    Consolar no abatemento a alguén que está a sufrir un mal momento.

Sinónimos

Citas

  • Confórtame ver como, malia as penalidades, seguen loitando por sobrevivir
  • Trala longa enfermidade está moi esgotado e cómpre confortalo cuns caldos de galiña
Conjugar
VERBO confortar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conforto
confortas
conforta
confortamos
confortades
confortan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
confortaba
confortabas
confortaba
confortabamos
confortabades
confortaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
confortei
confortaches
confortou
confortamos
confortastes
confortaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
confortara
confortaras
confortara
confortaramos
confortarades
confortaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
confortarei
confortarás
confortará
confortaremos
confortaredes
confortarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
confortaría
confortarías
confortaría
confortariamos
confortariades
confortarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
conforte
confortes
conforte
confortemos
confortedes
conforten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
confortase
confortases
confortase
confortasemos
confortasedes
confortasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
confortar
confortares
confortar
confortarmos
confortardes
confortaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
conforta
-
-
confortade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
confortar
confortares
confortar
confortarmos
confortardes
confortaren
Xerundio confortando
Participio confortado
confortada
confortados
confortadas