coma

Cadro clínico que se caracteriza por unha perda profunda da consciencia, con imposibilidade de espertar o paciente malia que o estimulen. Prodúcese cando se altera a interacción normal entre os hemisferios cerebrais e o sistema reticular activador do tronco.

Estado de coma de meses ou anos de evolución nos que o paciente presenta unicamente unha vida vexetativa.

Estado de coma que conduce irremediablemente á morte cerebral.

Coma en que o enfermo, inconsciente, permanece cos ollos abertos e fixos e coa cara inexpresiva.