aducir

aducir

lat addūcĕre ‘conducir a algunha parte’ dūcĕre ‘conducir’

v t

Presentar unha proba, razón ou argumento.

Ex: Non se presentou, aduciu unha forte doenza no cóbado.

Sinónimos

Citas

  • Non se presentou, aduciu unha forte doenza no cóbado.
Conjugar
VERBO aducir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aduzo
aduces
aduce
aducimos
aducides
aducen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aducía
aducías
aducía
aduciamos
aduciades
aducían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aducín
aduciches
aduciu
aducimos
aducistes
aduciron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aducira
aduciras
aducira
aduciramos
aducirades
aduciran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aducirei
aducirás
aducirá
aduciremos
aduciredes
aducirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aduciría
aducirías
aduciría
aduciriamos
aduciriades
aducirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aduza
aduzas
aduza
aduzamos
aduzades
aduzan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aducise
aducises
aducise
aducisemos
aducisedes
aducisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aducir
aducires
aducir
aducirmos
aducirdes
aduciren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
aduce
-
-
aducide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
aducir
aducires
aducir
aducirmos
aducirdes
aduciren
Xerundio aducindo
Participio aducido
aducida
aducidos
aducidas