clavecín
clavecín
fr clavecin lat tardío clāvicymbălu lat clāve ‘chave’ + cymbălu ‘címbalo’
s
m
[MÚS ]
Instrumento cordófono que posúe dous teclados, numerosos rexistros coa función de combinar os diversos xogos de cordas e as sonoridades especiais, e un coupler (mecanismo mediante o que as cordas dun teclado se fan soar desde as teclas doutro).