abdicar

abdicar

lat abdĭcāre

  1. v t

    Renunciar voluntariamente a un cargo, especialmente un monarca en favor de quen o segue na liña sucesoria. Tm abs.

  2. v i

    Abandonar definitivamente as ideas ou opinións que se defendían.

Confrontaciones

abxurar, apostatar, renegar

Citas

  • Aínda que lle doía, abdicou o seu poder
  • O rei abdicou en favor de seu fillo
  • Vendo que se seguía aquel camiño non ía chegar a ningún sitio, abdicou das súas crenzas
Conjugar
VERBO abdicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdico
abdicas
abdica
abdicamos
abdicades
abdican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdicaba
abdicabas
abdicaba
abdicabamos
abdicabades
abdicaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdiquei
abdicaches
abdicou
abdicamos
abdicastes
abdicaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdicara
abdicaras
abdicara
abdicaramos
abdicarades
abdicaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdicarei
abdicarás
abdicará
abdicaremos
abdicaredes
abdicarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdicaría
abdicarías
abdicaría
abdicariamos
abdicariades
abdicarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdique
abdiques
abdique
abdiquemos
abdiquedes
abdiquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdicase
abdicases
abdicase
abdicasemos
abdicasedes
abdicasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdicar
abdicares
abdicar
abdicarmos
abdicardes
abdicaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
abdica
-
-
abdicade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abdicar
abdicares
abdicar
abdicarmos
abdicardes
abdicaren
Xerundio abdicando
Participio abdicado
abdicada
abdicados
abdicadas