carga

carga

cargar

Plural: cargas
  1. s f

    Acción e efecto de cargar.

    1. s

      Aquilo que se coloca sobre alguén, sobre un animal ou sobre un vehículo para ser transportado.

    2. carga máxima [MAR ]

      Carga límite que pode transportar un barco.

    3. carga de profundidade [BÉL ]

      Recipiente cunha potente carga explosiva no seu interior que se lanza desde embarcacións de superficie ou desde avións contra submarinos somerxidos.

  2. s f [CONSTR ]

    Peso que gravita sobre unha construción ou sobre cada un dos seus elementos constitutivos.

  3. s f [ECON ]

    Anotación contable que representa un aumento do activo en conta ou ben unha diminución do pasivo ou neto.

  4. s f
    1. Subxección especial dunha persoa ou dun ben a unha obriga legal concreta de carácter público ou a unha responsabilidade ou gravame patrimonial.

    2. Obxecto do contrato de transporte.

  5. s f

    Obriga ou responsabilidade que recae nunha persoa.

  6. s f

    Recambio dun aparato ou cantidade dunha substancia que se repón cando o anterior se esgota.

  7. s f [METROL ]

    Unidade de medida dalgúns produtos agrarios.

  8. s f [BÉL ]

    Acometida ou ataque ao inimigo.

  9. s f
    1. Potencia activa ou aparente producida ou absorbida por unha máquina ou por unha rede eléctrica.

    2. Elemento receptor de enerxía eléctrica.

    1. s

      Nome xenérico de diversos atributos intrínsecos das partículas elementais, que se caracterizan segundo as interacións nas que interveñen.

    2. s

      Elipse de carga eléctrica.

    3. s

      número atómico.

    4. carga eléctrica [q ou Q]

      Propiedade física que é característica das partículas pola que sofren interacción electromagnética.

    5. carga eléctrica elemental [e]

      Unidade de carga eléctrica de valor e=1,6021892 (46)¥10 -19 C (C é o símbolo do coulomb). É unha característica intrínseca do protón e do electrón. OBS: Tamén se denomina carga elemental.

    6. carga electrónica

      Carga espacial constituída por electróns.

    7. carga elemental

      Mínima cantidade posible dunha carga.

    8. carga espacial

      Exceso de carga eléctrica nunha rexión do espazo, causada pola presenza de ións ou electróns.

    9. carga específica

      Nunha partícula, cociente entre a súa carga e a súa masa en repouso.

    1. s

      altura de carga.

    2. s

      Presión que exerce un fluído sobre as paredes do recipiente que o contén.

    3. perda de carga

      Diminución da altura de carga en todo fluído en movemento, entre un punto corrente arriba e un punto corrente abaixo.

    1. s

      Combustible fisionable dun reactor nuclear.

    2. carga corporal

      Carga orgánica relativa ao organismo en conxunto.

    1. s

      Forza resistente que se opón ao movemento dunha máquina.

    2. s

      Cantidade de material introducido periodicamente nun proceso.

    3. carga residual

      Cantidade de electricidade que conserva un condensador despois dunha descarga rápida.

  10. s f [COMUN ]

    Elemento destinado a aumentar artificialmente a indutancia dos cables telefónicos.

    1. s

      Conxunto de materiais transportados por un curso de auga.

    2. carga límite

      Carga máxima que pode transportar unha determinada corrente de auga.

  11. carga afectiva [PSIC ]

    Cantidade de afecto vinculada a un pensamento, unha percepción ou un recordo, que ao actualizarse pode desencadear reaccións emocionais de diversa índole e intensidade.

  12. carga heráldica [HERÁLD ]

    Pezas, mobles ou figuras que se colocan no campo dun escudo.

Sinónimos

Antónimos

Confrontaciones

frete, lastre

Citas

  • A policía fixo unha carga brutal contra os estudiantes que se manifestaban
  • As cargas familiares non lle deixan tempo libre
  • Esta furgoneta non soporta tanta carga
  • O home tiña que levar a carga ao lombo ata o río, O burro tirou coa carga e perdeuse o millo
  • Púxenlle unha carga nova ao chisqueiro da cociña
  • Veu un camión cunha carga de terra

Frases hechas

  • A carga cerrada. Sen reflexi

  • A cargas. Moi abondosamente.

  • Botar un a carga a outro. Atribu

  • Botar un a carga de si. Resolver unha obriga pendente.

  • Carga de auga. Chuvia moi intensa e inesperada.

  • Carga de paos. Malleira moi grande.

  • Dar coa carga no chan. Tirar ou caer o que se leva como carga.

  • Darlle unha carga a un. Rifarlle a algu

  • Levar a un a carga. Ter un a responsabilidade de algo.

  • Soltar un a carga. Abandonar, voluntariamente, algo que se estaba realizando con moito af

  • Tirar un coa carga. Incomodarse e deixar todo aquilo no que se estaba.

Refranes

  • Á besta axeonllada ponlle máis carga.
  • A carga ben se leva, cando moito non pesa.
  • Ben se leva a carga, mais non a sobrecarga.
  • Carga larga e man na illarga, ao cabo do ano sen besta nin carga.
  • Carro derradeiro, ben cargado ou ben baleiro.
  • Non botes carga onde non vexas corpo.
  • Non mata a carga senón a sobrecarga.
  • Ó burro e ao carro, a carga ao rabo.
  • O que ha de cantar o boi ten que ito cantando o carro.
  • Se queres ter sá a illarga, non cargues moita carga.
  • Sofre o burro a carga mais non a sobrecarga.