calar

1. v i

   Estar en silencio.

2. v i

   1. Deixar de falar.

   2. Deixar de emitir sons ou ruídos.

3. v i

   Non replicar.

4. v t

   Non expresar unha determinada cousa.

5. v t

   Facer que alguén deixe de falar.

Confrontaciones

Citas

• A orquestra calou cando botaron os foguetes, Os cans non calaron ata que saíu o dono a abrir a porta
• Agora calas e escoitas o que che vou dicir
• Aquel home non cala nunca
• Caláchelo cando descubriches as súas contradiccións
• Caloulle ao dono do local porque son da familia
• O mestre calou a todos os alumnos e non dixeron nin pío
• Os seus problemas sempre os cala

Frases hechas

• Calar a boca.

• 1 Deixar de falar.

• 2 Non dicir nada.

• Calar como un afogado/morto/peto/ unha estoa/Calar o conto. Non dicir nada.

Refranes

• A boca, pechada; e a bulsa, escondida ou gardada.
• A ¡Idevos da miña casa! e: ¿Que queres coa miña muller?, non hai que responder.
• Anque calo, pedras apaño.
• Anque non falernos, ben nos queremos.
• Aprende a ben calar para que saibas ben falar.
• Boca pechada é forte coma unha muralla.
• Busca unha agulla para levar na falchoca e tres ou catro para cose-la boca.
• Calar nunca a ninguén fixo mal.
• Chorar a boca pechada e non dar conta a que n non se lle dá nada.
• Home morto non dá fala.
• Home morto non fai guerra.
• Máis vale calar que mal falar.
• Mal para quen cala e peor para quen fala.
• Mentres un cala, aprende dos que falan.
• Moitas veces o calar é valentía.
• O mal crece con calar.
• O parvo, se é calado, pasa ben por asisado.
• O que cala, ben fala.
• O que cala, non fala.
• O que cala, vence e fai o que lle parece.
• Quen cala consente.
• Quen cala e pedras apaña, tempo virá que as esparexerá.
• Quen come e é calado, non perde bocado.
• Se ves que calo, é porque se irán todos e comerémo-Io galo.
• Ti o que sabes e eu o que sei, cala ti que eu calarei.
• Xa que a camisa o cala, cáleo tamén a saia.
• ¡Deus te libre de home que non fala e de can que non ladra!