acordoar

< cordón
  1. v t Atar con cordas ou cordóns un calzado ou calquera peza de vestir.
  2. v t Colocar un cordón para impedir o acceso a un lugar.

Sinónimos

Citas

  • Aínda non sabía acordoar as botas
  • Os bombeiros acordoaron a rúa mentres durou o incendio do hotel
Verbo: acordoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoo

acordoas

acordoa

acordoamos

acordoades

acordoan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoaba

acordoabas

acordoaba

acordoabamos

acordoabades

acordoaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoei

acordoaches

acordoou

acordoamos

acordoastes

acordoaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoara

acordoaras

acordoara

acordoaramos

acordoarades

acordoaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoarei

acordoarás

acordoará

acordoaremos

acordoaredes

acordoarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoaría

acordoarías

acordoaría

acordoariamos

acordoariades

acordoarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoe

acordoes

acordoe

acordoemos

acordoedes

acordoen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoase

acordoases

acordoase

acordoasemos

acordoasedes

acordoasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoar

acordoares

acordoar

acordoarmos

acordoardes

acordoaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acordoa

-

-

acordoade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acordoar

acordoares

acordoar

acordoarmos

acordoardes

acordoaren

Gerundio

acordoando

Participio

acordoado

acordoada

acordoados

acordoadas