acolitado

< acólito
Pliral: acolitados
  1. s m RELIX Derradeira das catro ordes menores que preceden ao sacerdocio que existe na Igrexa latina desde o pontificado romano de Cornelio, arredor do ano 250. A partir do 1972 constitúe un ministerio litúrxico que habilita para ser ministro extraordinario da eucaristía.