acoletar

< colo
  1. v t Soster un neno no colo e arrolicalo.
Verbo: acoletar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoleto

acoletas

acoleta

acoletamos

acoletades

acoletan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoletaba

acoletabas

acoletaba

acoletabamos

acoletabades

acoletaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoletei

acoletaches

acoletou

acoletamos

acoletastes

acoletaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoletara

acoletaras

acoletara

acoletaramos

acoletarades

acoletaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoletarei

acoletarás

acoletará

acoletaremos

acoletaredes

acoletarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoletaría

acoletarías

acoletaría

acoletariamos

acoletariades

acoletarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acolete

acoletes

acolete

acoletemos

acoletedes

acoleten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoletase

acoletases

acoletase

acoletasemos

acoletasedes

acoletasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoletar

acoletares

acoletar

acoletarmos

acoletardes

acoletaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

acoleta

-

-

acoletade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

acoletar

acoletares

acoletar

acoletarmos

acoletardes

acoletaren

Gerundio

acoletando

Participio

acoletado

acoletada

acoletados

acoletadas