bastar

  1. v i Ser suficiente. Ex: Os papeis de cores que temos bastan para envolver os regalos.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Os papeis de cores que temos bastan para envolver os regalos.
Verbo: bastar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

basto

bastas

basta

bastamos

bastades

bastan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bastaba

bastabas

bastaba

bastabamos

bastabades

bastaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bastei

bastaches

bastou

bastamos

bastastes

bastaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bastara

bastaras

bastara

bastaramos

bastarades

bastaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bastarei

bastarás

bastará

bastaremos

bastaredes

bastarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bastaría

bastarías

bastaría

bastariamos

bastariades

bastarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

baste

bastes

baste

bastemos

bastedes

basten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bastase

bastases

bastase

bastasemos

bastasedes

bastasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bastar

bastares

bastar

bastarmos

bastardes

bastaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

basta

-

-

bastade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

bastar

bastares

bastar

bastarmos

bastardes

bastaren

Gerundio

bastando

Participio

bastado

bastada

bastados

bastadas