barrallar

< orixe onomatopeica
  1. v i Caer chuvia miúda.
Verbo: barrallar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallo

barrallas

barralla

barrallamos

barrallades

barrallan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallaba

barrallabas

barrallaba

barrallabamos

barrallabades

barrallaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallei

barrallaches

barrallou

barrallamos

barrallastes

barrallaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallara

barrallaras

barrallara

barrallaramos

barrallarades

barrallaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallarei

barrallarás

barrallará

barrallaremos

barrallaredes

barrallarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallaría

barrallarías

barrallaría

barrallariamos

barrallariades

barrallarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barralle

barralles

barralle

barrallemos

barralledes

barrallen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallase

barrallases

barrallase

barrallasemos

barrallasedes

barrallasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallar

barrallares

barrallar

barrallarmos

barrallardes

barrallaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

barralla

-

-

barrallade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

barrallar

barrallares

barrallar

barrallarmos

barrallardes

barrallaren

Gerundio

barrallando

Participio

barrallado

barrallada

barrallados

barralladas