atreixar

< treixa
  1. v t Engadir unha ou dúas xugadas a un carro cando está atascado ou non pode coa carga. Ex: Atreixou o carro porque, co peso que levaba, non podía subir a costa.

Citas

  • Atreixou o carro porque, co peso que levaba, non podía subir a costa.

Palabras vecinas

Verbo: atreixar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixo

atreixas

atreixa

atreixamos

atreixades

atreixan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixaba

atreixabas

atreixaba

atreixabamos

atreixabades

atreixaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixei

atreixaches

atreixou

atreixamos

atreixastes

atreixaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixara

atreixaras

atreixara

atreixaramos

atreixarades

atreixaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixarei

atreixarás

atreixará

atreixaremos

atreixaredes

atreixarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixaría

atreixarías

atreixaría

atreixariamos

atreixariades

atreixarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixe

atreixes

atreixe

atreixemos

atreixedes

atreixen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixase

atreixases

atreixase

atreixasemos

atreixasedes

atreixasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixar

atreixares

atreixar

atreixarmos

atreixardes

atreixaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atreixa

-

-

atreixade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atreixar

atreixares

atreixar

atreixarmos

atreixardes

atreixaren

Gerundio

atreixando

Participio

atreixado

atreixada

atreixados

atreixadas