atoldar

< toldo
  1. v t Tapar cun toldo.
  2. v pron Cubrirse o ceo de nubes.

Citas

  • A chuvia atoldada a auga da presa
  • Atoldáronse as xanelas do meu cuarto
  • Atoldei o cristal das lentes para limpalas mellor
  • Atoldou o patio da casa
  • Con este vento as nubes pronto atoldarán o ceo
  • Intenta non mover moito a garrafa porque o viño atóldase
  • O ceo atoldouse e xa case non hai luz do sol
  • O seu carácter atolda os seus bos sentimentos
Verbo: atoldar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldo

atoldas

atolda

atoldamos

atoldades

atoldan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldaba

atoldabas

atoldaba

atoldabamos

atoldabades

atoldaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldei

atoldaches

atoldou

atoldamos

atoldastes

atoldaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldara

atoldaras

atoldara

atoldaramos

atoldarades

atoldaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldarei

atoldarás

atoldará

atoldaremos

atoldaredes

atoldarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldaría

atoldarías

atoldaría

atoldariamos

atoldariades

atoldarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atolde

atoldes

atolde

atoldemos

atoldedes

atolden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldase

atoldases

atoldase

atoldasemos

atoldasedes

atoldasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldar

atoldares

atoldar

atoldarmos

atoldardes

atoldaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atolda

-

-

atoldade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atoldar

atoldares

atoldar

atoldarmos

atoldardes

atoldaren

Gerundio

atoldando

Participio

atoldado

atoldada

atoldados

atoldadas