atenuar

< lat attenŭāre ‘adelgazar’
  1. v t Facer menos intenso, espeso ou grave algo.
  2. v t Diminuír ou minguar algunha cousa.

Citas

  • A embriaguez atenúa a culpabilidade
  • Está un pouco salgado, se lle botas un pouco de auga máis atenúas o sabor
  • Quixo atenuar a dureza das súas palabras pero fíxoo peor

Palabras vecinas

Verbo: atenuar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenúo

atenúas

atenúa

atenuamos

atenuades

atenúan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenuaba

atenuabas

atenuaba

atenuabamos

atenuabades

atenuaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenuei

atenuaches

atenuou

atenuamos

atenuastes

atenuaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenuara

atenuaras

atenuara

atenuaramos

atenuarades

atenuaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenuarei

atenuarás

atenuará

atenuaremos

atenuaredes

atenuarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenuaría

atenuarías

atenuaría

atenuariamos

atenuariades

atenuarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenúe

atenúes

atenúe

atenuemos

atenuedes

atenúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenuase

atenuases

atenuase

atenuasemos

atenuasedes

atenuasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenuar

atenuares

atenuar

atenuarmos

atenuardes

atenuaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

atenúa

-

-

atenuade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

atenuar

atenuares

atenuar

atenuarmos

atenuardes

atenuaren

Gerundio

atenuando

Participio

atenuado

atenuada

atenuados

atenuadas