asustar

< lat suscitāre ‘levantar’
  1. v t Dar un susto.
  2. v t Provocar medo a alguén.
  3. v t Botar alguén ou algo dun sitio meténdolle medo.
  4. v pron Ter medo.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • A oscuridade asústao
  • Asustáronse ao saber o prezo do piso que pensaban mercar
  • Asustouno saíndo de súpeto dun armario
  • Fixo ruído para asustar os paxaros
  • ¡Non me asustes con esas historias!

Palabras vecinas

Verbo: asustar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asusto

asustas

asusta

asustamos

asustades

asustan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asustaba

asustabas

asustaba

asustabamos

asustabades

asustaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asustei

asustaches

asustou

asustamos

asustastes

asustaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asustara

asustaras

asustara

asustaramos

asustarades

asustaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asustarei

asustarás

asustará

asustaremos

asustaredes

asustarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asustaría

asustarías

asustaría

asustariamos

asustariades

asustarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asuste

asustes

asuste

asustemos

asustedes

asusten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asustase

asustases

asustase

asustasemos

asustasedes

asustasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asustar

asustares

asustar

asustarmos

asustardes

asustaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

asusta

-

-

asustade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asustar

asustares

asustar

asustarmos

asustardes

asustaren

Gerundio

asustando

Participio

asustado

asustada

asustados

asustadas