amedrentar

< lat *metorentu metore de metu ‘medo’
  1. v t Meter medo a alguén.
  2. v pron Acovardarse ou volverse pusilánime.

Sinónimos

Citas

  • Ameazouno co cárcere para amedrentalo
  • Viu tanta policía que se amedrentou e escapou correndo
Verbo: amedrentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrento

amedrentas

amedrenta

amedrentamos

amedrentades

amedrentan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrentaba

amedrentabas

amedrentaba

amedrentabamos

amedrentabades

amedrentaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrentei

amedrentaches

amedrentou

amedrentamos

amedrentastes

amedrentaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrentara

amedrentaras

amedrentara

amedrentaramos

amedrentarades

amedrentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrentarei

amedrentarás

amedrentará

amedrentaremos

amedrentaredes

amedrentarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrentaría

amedrentarías

amedrentaría

amedrentariamos

amedrentariades

amedrentarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrente

amedrentes

amedrente

amedrentemos

amedrentedes

amedrenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrentase

amedrentases

amedrentase

amedrentasemos

amedrentasedes

amedrentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrentar

amedrentares

amedrentar

amedrentarmos

amedrentardes

amedrentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

amedrenta

-

-

amedrentade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

amedrentar

amedrentares

amedrentar

amedrentarmos

amedrentardes

amedrentaren

Gerundio

amedrentando

Participio

amedrentado

amedrentada

amedrentados

amedrentadas