aseidade

< lat a se ‘por si’ + -dade

Pliral: aseidades

s f FILOS Carácter de ser que ten nel mesmo o principio do propio ser e que, polo tanto, non depende de ningún outro. A teoloxía aplícao a Deus, en oposición aos seres creados, que son ab alio (procedentes doutro ser).

Palabras vecinas

aseguramento aseguranza asegurar aseidade aseitar asela aselo