ascese

< gr ἄ σκησις ‘exercicio’
Pliral: asceses
  1. s f FILOS Exercicio e esforzo da vontade que, para a consecución dun fin ou dun ideal físico, moral, intelectual, político ou relixioso, se orienta a un desenvolvemento consciente e sistemático dos aspectos que o favorecen e a unha abstención dos que impiden este fin.
  2. s f RELIX Práctica do ascetismo.