asañar

< a- + saña
  1. v t Enfurecer ou incomodar a alguén.
  2. v t Abandonar os paxaros o niño por se decataren de que alguén os axexa ou que lle remexeron no niño.
  3. v pron Resentirse por algún motivo ou comportamento.
  4. v pron Gozar facendo mal a alguén.
  5. v pron Agravarse unha ferida ou enfermidade.

Citas

  • A ferida asañabase cada día máis e o seu aspecto era noxento
  • Asáñame decote coas súas parvadas
  • Asañáronse con el porque o seu pai estaba no cárcere
  • Asañouse porque ela non lle facía caso
Verbo: asañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asaño

asañas

asaña

asañamos

asañades

asañan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañaba

asañabas

asañaba

asañabamos

asañabades

asañaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañei

asañaches

asañou

asañamos

asañastes

asañaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañara

asañaras

asañara

asañaramos

asañarades

asañaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañarei

asañarás

asañará

asañaremos

asañaredes

asañarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañaría

asañarías

asañaría

asañariamos

asañariades

asañarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañe

asañes

asañe

asañemos

asañedes

asañen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañase

asañases

asañase

asañasemos

asañasedes

asañasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañar

asañares

asañar

asañarmos

asañardes

asañaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

asaña

-

-

asañade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

asañar

asañares

asañar

asañarmos

asañardes

asañaren

Gerundio

asañando

Participio

asañado

asañada

asañados

asañadas