trunfar

< trunfo
  1. v i Botar unha carta que pertence ao pau de trunfo.
  2. v i Ser trunfo un pau da baralla.

Sinónimos

Palabras vecinas

Verbo: trunfar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfo

trunfas

trunfa

trunfamos

trunfades

trunfan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfaba

trunfabas

trunfaba

trunfabamos

trunfabades

trunfaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfei

trunfaches

trunfou

trunfamos

trunfastes

trunfaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfara

trunfaras

trunfara

trunfaramos

trunfarades

trunfaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfarei

trunfarás

trunfará

trunfaremos

trunfaredes

trunfarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfaría

trunfarías

trunfaría

trunfariamos

trunfariades

trunfarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfe

trunfes

trunfe

trunfemos

trunfedes

trunfen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfase

trunfases

trunfase

trunfasemos

trunfasedes

trunfasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfar

trunfares

trunfar

trunfarmos

trunfardes

trunfaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

trunfa

-

-

trunfade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

trunfar

trunfares

trunfar

trunfarmos

trunfardes

trunfaren

Gerundio

trunfando

Participio

trunfado

trunfada

trunfados

trunfadas