arrenegar

< a- + renegar
  1. v t, v i renegar. Ex: Pedro nega e arrenega que tivese algo que ver co crime Ex: Arrenegou da Igrexa xa cando era novo Ex: Arrenegou do seu fillo aínda que lle doía Ex: Marchou da oficina de emprego arrenegando Ex: Temos un mestre histérico, por calquera escusa comeza a arrenegar e a poñer orde Ex: ¡Arrenégote, demo!

Sinónimos

Citas

  • Arrenegou da Igrexa xa cando era novo
  • Arrenegou do seu fillo aínda que lle doía
  • Marchou da oficina de emprego arrenegando
  • Pedro nega e arrenega que tivese algo que ver co crime
  • Temos un mestre histérico, por calquera escusa comeza a arrenegar e a poñer orde
  • ¡Arrenégote, demo!

Palabras vecinas