arrasar

< raso
  1. v t Destruír totalmente un territorio producindo graves danos na súa poboación, vexetación e construcións. Ex: Arrasaron o terreo antes de levantar o campamento, Os mísiles arrasaron a ponte Ex: Arrasou o bocoi de uvas para facer viño

Citas

  • Arrasaron o terreo antes de levantar o campamento, Os mísiles arrasaron a ponte
  • Arrasou o bocoi de uvas para facer viño
Verbo: arrasar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arraso

arrasas

arrasa

arrasamos

arrasades

arrasan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrasaba

arrasabas

arrasaba

arrasabamos

arrasabades

arrasaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrasei

arrasaches

arrasou

arrasamos

arrasastes

arrasaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrasara

arrasaras

arrasara

arrasaramos

arrasarades

arrasaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrasarei

arrasarás

arrasará

arrasaremos

arrasaredes

arrasarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrasaría

arrasarías

arrasaría

arrasariamos

arrasariades

arrasarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrase

arrases

arrase

arrasemos

arrasedes

arrasen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrasase

arrasases

arrasase

arrasasemos

arrasasedes

arrasasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrasar

arrasares

arrasar

arrasarmos

arrasardes

arrasaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arrasa

-

-

arrasade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arrasar

arrasares

arrasar

arrasarmos

arrasardes

arrasaren

Gerundio

arrasando

Participio

arrasado

arrasada

arrasados

arrasadas