tinguir

< lat tingĕre
  1. v t Impregnar unha cousa dunha materia colorante para darlle cor ou cambiarlle a que ten.
  2. v t fig Dar a algo outra aparencia alterando as súas características.
  3. v i Ser algo susceptible de ser tinguido.
  4. v pron Tornarse algo dunha cor determinada.

Sinónimos

Citas

  • Esta tea non tingue ben
  • O sol tinguiuse de vermello
  • O vandalismo tingue a noite de violencia
  • Tinguiu o pantalón de negro
Verbo: tinguir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tingo

tingues

tingue

tinguimos

tinguides

tinguen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguía

tinguías

tinguía

tinguiamos

tinguiades

tinguían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguín

tinguiches

tinguiu

tinguimos

tinguistes

tinguiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguira

tinguiras

tinguira

tinguiramos

tinguirades

tinguiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguirei

tinguirás

tinguirá

tinguiremos

tinguiredes

tinguirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguiría

tinguirías

tinguiría

tinguiriamos

tinguiriades

tinguirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinga

tingas

tinga

tingamos

tingades

tingan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguise

tinguises

tinguise

tinguisemos

tinguisedes

tinguisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguir

tinguires

tinguir

tinguirmos

tinguirdes

tinguiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tingue

-

-

tinguide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinguir

tinguires

tinguir

tinguirmos

tinguirdes

tinguiren

Gerundio

tinguindo

Participio

tinguido

tinguida

tinguidos

tinguidas