tinxir

  1. v t, v i, pron tinguir.
Verbo: tinxir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxo

tinxes

tinxe

tinximos

tinxides

tinxen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxía

tinxías

tinxía

tinxiamos

tinxiades

tinxían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxín

tinxiches

tinxiu

tinximos

tinxistes

tinxiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxira

tinxiras

tinxira

tinxiramos

tinxirades

tinxiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxirei

tinxirás

tinxirá

tinxiremos

tinxiredes

tinxirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxiría

tinxirías

tinxiría

tinxiriamos

tinxiriades

tinxirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxa

tinxas

tinxa

tinxamos

tinxades

tinxan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxise

tinxises

tinxise

tinxisemos

tinxisedes

tinxisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxir

tinxires

tinxir

tinxirmos

tinxirdes

tinxiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

tinxe

-

-

tinxide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

tinxir

tinxires

tinxir

tinxirmos

tinxirdes

tinxiren

Gerundio

tinxindo

Participio

tinxido

tinxida

tinxidos

tinxidas