timbrar

< timbre
  1. v t Estampar un timbre nun documento ou nun papel.
  2. v t Tocar o timbre.

Confrontaciones

Citas

  • O estado timbra os documentos oficiais
  • Timbrou tres veces pero non había ninguén
Verbo: timbrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbro

timbras

timbra

timbramos

timbrades

timbran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbraba

timbrabas

timbraba

timbrabamos

timbrabades

timbraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbrei

timbraches

timbrou

timbramos

timbrastes

timbraron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbrara

timbraras

timbrara

timbraramos

timbrarades

timbraran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbrarei

timbrarás

timbrará

timbraremos

timbraredes

timbrarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbraría

timbrarías

timbraría

timbrariamos

timbrariades

timbrarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbre

timbres

timbre

timbremos

timbredes

timbren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbrase

timbrases

timbrase

timbrasemos

timbrasedes

timbrasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbrar

timbrares

timbrar

timbrarmos

timbrardes

timbraren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

timbra

-

-

timbrade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

timbrar

timbrares

timbrar

timbrarmos

timbrardes

timbraren

Gerundio

timbrando

Participio

timbrado

timbrada

timbrados

timbradas