teito

< lat tectu
Pliral: teitos
  1. s m Parte superior que cobre unha construción.
    1. s m Cuberta superior dunha construción que está formada por trabes e recuberta de lousas ou outros materiais.
    2. falso teito Teito sen función construtiva que se separa da estrutura da cuberta por unha cámara de aire.
  3. s m Altura ou nivel máximo que pode acadar algo ou alguén.

Palabras vecinas