teitar

< teito
  1. v t Poñer teito ou cubrir unha edificación con teito.

Palabras vecinas

Verbo: teitar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teito

teitas

teita

teitamos

teitades

teitan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teitaba

teitabas

teitaba

teitabamos

teitabades

teitaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teitei

teitaches

teitou

teitamos

teitastes

teitaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teitara

teitaras

teitara

teitaramos

teitarades

teitaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teitarei

teitarás

teitará

teitaremos

teitaredes

teitarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teitaría

teitarías

teitaría

teitariamos

teitariades

teitarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teite

teites

teite

teitemos

teitedes

teiten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teitase

teitases

teitase

teitasemos

teitasedes

teitasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teitar

teitares

teitar

teitarmos

teitardes

teitaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

teita

-

-

teitade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

teitar

teitares

teitar

teitarmos

teitardes

teitaren

Gerundio

teitando

Participio

teitado

teitada

teitados

teitadas