arentar

< arento
  1. v t Utilizar o arento para trazar a circunferencia exterior das rodas do carro. Ex: Temos que ir ó carpinteiro para que arente as rodas do carro.

Sinónimos

Citas

  • Temos que ir ao carpinteiro para que arente as rodas do carro.
Verbo: arentar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arento

arentas

arenta

arentamos

arentades

arentan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arentaba

arentabas

arentaba

arentabamos

arentabades

arentaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arentei

arentaches

arentou

arentamos

arentastes

arentaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arentara

arentaras

arentara

arentaramos

arentarades

arentaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arentarei

arentarás

arentará

arentaremos

arentaredes

arentarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arentaría

arentarías

arentaría

arentariamos

arentariades

arentarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arente

arentes

arente

arentemos

arentedes

arenten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arentase

arentases

arentase

arentasemos

arentasedes

arentasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arentar

arentares

arentar

arentarmos

arentardes

arentaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

arenta

-

-

arentade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

arentar

arentares

arentar

arentarmos

arentardes

arentaren

Gerundio

arentando

Participio

arentado

arentada

arentados

arentadas