garandar

  1. v t agarandar.
Verbo: garandar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garando

garandas

garanda

garandamos

garandades

garandan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garandaba

garandabas

garandaba

garandabamos

garandabades

garandaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garandei

garandaches

garandou

garandamos

garandastes

garandaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garandara

garandaras

garandara

garandaramos

garandarades

garandaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garandarei

garandarás

garandará

garandaremos

garandaredes

garandarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garandaría

garandarías

garandaría

garandariamos

garandariades

garandarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garande

garandes

garande

garandemos

garandedes

garanden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garandase

garandases

garandase

garandasemos

garandasedes

garandasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garandar

garandares

garandar

garandarmos

garandardes

garandaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

garanda

-

-

garandade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

garandar

garandares

garandar

garandarmos

garandardes

garandaren

Gerundio

garandando

Participio

garandado

garandada

garandados

garandadas