seducir

< lat seducĕre
  1. v t Inducir a alguén mediante promesas ou argucias para que faga algunha cousa.
  2. v t Inducir a alguén con enganos a manter relacións sexuais.
  3. v t Provocar atracción e admiración algo ou alguén, pola súa beleza ou condición.
Verbo: seducir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seduzo

seduces

seduce

seducimos

seducides

seducen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seducía

seducías

seducía

seduciamos

seduciades

seducían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seducín

seduciches

seduciu

seducimos

seducistes

seduciron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seducira

seduciras

seducira

seduciramos

seducirades

seduciran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seducirei

seducirás

seducirá

seduciremos

seduciredes

seducirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seduciría

seducirías

seduciría

seduciriamos

seduciriades

seducirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seduza

seduzas

seduza

seduzamos

seduzades

seduzan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seducise

seducises

seducise

seducisemos

seducisedes

seducisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seducir

seducires

seducir

seducirmos

seducirdes

seduciren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

seduce

-

-

seducide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

seducir

seducires

seducir

seducirmos

seducirdes

seduciren

Gerundio

seducindo

Participio

seducido

seducida

seducidos

seducidas