magnetizar

< magneto
  1. v t imantar.
  2. v t
    1. Someter algo ao proceso do magnetismo animal.
    2. hipnotizar.
  3. v t Exercer unha atracción irresistible sobre alguén.

Confrontaciones

Citas

  • Magnetizou a todos coa súa voz melodiosa
Verbo: magnetizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetizo

magnetizas

magnetiza

magnetizamos

magnetizades

magnetizan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetizaba

magnetizabas

magnetizaba

magnetizabamos

magnetizabades

magnetizaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magneticei

magnetizaches

magnetizou

magnetizamos

magnetizastes

magnetizaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetizara

magnetizaras

magnetizara

magnetizaramos

magnetizarades

magnetizaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetizarei

magnetizarás

magnetizará

magnetizaremos

magnetizaredes

magnetizarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetizaría

magnetizarías

magnetizaría

magnetizariamos

magnetizariades

magnetizarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetice

magnetices

magnetice

magneticemos

magneticedes

magneticen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetizase

magnetizases

magnetizase

magnetizasemos

magnetizasedes

magnetizasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetizar

magnetizares

magnetizar

magnetizarmos

magnetizardes

magnetizaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

magnetiza

-

-

magnetizade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

magnetizar

magnetizares

magnetizar

magnetizarmos

magnetizardes

magnetizaren

Gerundio

magnetizando

Participio

magnetizado

magnetizada

magnetizados

magnetizadas