apoutar

< poutada
  1. v t Amarrar a embarcación coa poutada.
  2. v t Asir fortemente coas dúas mans.
  3. v t Golpear ou ferir coa pouta.

Confrontaciones

Citas

  • Apoutou o baúl e trasladouno ao faiado
Verbo: apoutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apouto

apoutas

apouta

apoutamos

apoutades

apoutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoutaba

apoutabas

apoutaba

apoutabamos

apoutabades

apoutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoutei

apoutaches

apoutou

apoutamos

apoutastes

apoutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoutara

apoutaras

apoutara

apoutaramos

apoutarades

apoutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoutarei

apoutarás

apoutará

apoutaremos

apoutaredes

apoutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoutaría

apoutarías

apoutaría

apoutariamos

apoutariades

apoutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoute

apoutes

apoute

apoutemos

apoutedes

apouten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoutase

apoutases

apoutase

apoutasemos

apoutasedes

apoutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoutar

apoutares

apoutar

apoutarmos

apoutardes

apoutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

apouta

-

-

apoutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

apoutar

apoutares

apoutar

apoutarmos

apoutardes

apoutaren

Gerundio

apoutando

Participio

apoutado

apoutada

apoutados

apoutadas