apóstrofe

< gr ἀ ποστρο ϕή ‘acción de volverse cara á outra parte’
Pliral: apóstrofes
  1. s f Figura oratoria que consiste en interromper o fío do discurso para interpelar a algo ou alguén.
  2. s f Interpelación vehemente dirixida a alguén.

Sinónimos

Citas

  • O público choraba coa apóstrofe na que se falaba do amor humano

Palabras vecinas