reafirmar

< re- + afirmar
  1. v t olver afirmar.
  2. v pron Manter unha afirmación.

Citas

  • Reafírmase entre os grandes do cine
  • Reafírmome no que dixen
  • Reafirmou os pés para non caer
Verbo: reafirmar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmo

reafirmas

reafirma

reafirmamos

reafirmades

reafirman

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmaba

reafirmabas

reafirmaba

reafirmabamos

reafirmabades

reafirmaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmei

reafirmaches

reafirmou

reafirmamos

reafirmastes

reafirmaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmara

reafirmaras

reafirmara

reafirmaramos

reafirmarades

reafirmaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmarei

reafirmarás

reafirmará

reafirmaremos

reafirmaredes

reafirmarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmaría

reafirmarías

reafirmaría

reafirmariamos

reafirmariades

reafirmarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirme

reafirmes

reafirme

reafirmemos

reafirmedes

reafirmen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmase

reafirmases

reafirmase

reafirmasemos

reafirmasedes

reafirmasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmar

reafirmares

reafirmar

reafirmarmos

reafirmardes

reafirmaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

reafirma

-

-

reafirmade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

reafirmar

reafirmares

reafirmar

reafirmarmos

reafirmardes

reafirmaren

Gerundio

reafirmando

Participio

reafirmado

reafirmada

reafirmados

reafirmadas