readmitir

< re- + admitir
  1. v t olver admitir. Ex: Readmitírono no club.

Citas

  • Readmitírono no club.
Verbo: readmitir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmito

readmites

readmite

readmitimos

readmitides

readmiten

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmitía

readmitías

readmitía

readmitiamos

readmitiades

readmitían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmitín

readmitiches

readmitiu

readmitimos

readmitistes

readmitiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmitira

readmitiras

readmitira

readmitiramos

readmitirades

readmitiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmitirei

readmitirás

readmitirá

readmitiremos

readmitiredes

readmitirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmitiría

readmitirías

readmitiría

readmitiriamos

readmitiriades

readmitirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmita

readmitas

readmita

readmitamos

readmitades

readmitan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmitise

readmitises

readmitise

readmitisemos

readmitisedes

readmitisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmitir

readmitires

readmitir

readmitirmos

readmitirdes

readmitiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

readmite

-

-

readmitide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

readmitir

readmitires

readmitir

readmitirmos

readmitirdes

readmitiren

Gerundio

readmitindo

Participio

readmitido

readmitida

readmitidos

readmitidas