apetito

< lat appetītu
Pliral: apetitos
  1. s m Tendencia da vontade de buscar algo que satisfaga as propias necesidades.
  2. s m Gana de comer.
  3. s f FILOS Potencia da alma e acto correspondente, segundo a filosofía escolástica, que ten por obxecto algún ben, na medida en que é percibido por algunha facultade cognoscitiva.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Beber é un apetito natural
  • Despois de xogar ao baloncesto, ábreseme o apetito moitísimo, Receitáronlle esas pastillas para curar a súa falta de apetito

Refranes

  • As boas ganas de comer, en comendo, xa se acaban.
  • Despois de ben comido, xa non hai ansia de comer.
  • Haxa qué comer, que as ganas veñen de seu.
  • Haxa que traba llar, que as ganas de comer non han faltar.
  • Non hai mellor comer que unha boa gana.
  • Non hai mellor menciña cá gana de comer.
  • O mellor prebe é a fame e as boas ganas de comer.
  • Que haxa vontade, pois que comere non ha faltare.
  • Todo quere maña, pero comer quere gana.
  • ¡Deus dea saúde, que a gana de comer virá de seu!

Palabras vecinas