perecer

< lat v *perescĕre de perīre
  1. v i Deixar de existir algo ou alguén. Ex: No atentado pereceron moitas vítimas Ex: Retira eses vasos do chan porque aí perecen

Sinónimos

Citas

  • No atentado pereceron moitas vítimas
  • Retira eses vasos do chan porque aí perecen
Verbo: perecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perezo

pereces

perece

perecemos

perecedes

perecen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perecía

perecías

perecía

pereciamos

pereciades

perecían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perecín

pereciches

pereceu

perecemos

perecestes

pereceron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perecera

pereceras

perecera

pereceramos

perecerades

pereceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perecerei

perecerás

perecerá

pereceremos

pereceredes

perecerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perecería

perecerías

perecería

pereceriamos

pereceriades

perecerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pereza

perezas

pereza

perezamos

perezades

perezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perecese

pereceses

perecese

perecesemos

perecesedes

perecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perecer

pereceres

perecer

perecermos

perecerdes

pereceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

perece

-

-

perecede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

perecer

pereceres

perecer

perecermos

perecerdes

pereceren

Gerundio

perecendo

Participio

perecido

perecida

perecidos

perecidas