percutir

< lat percutĕre
  1. v t Golpear, dar un golpe ou unha forte sacudida. Ex: O percusor dunha arma de fogo percute o cartucho e produce a chispa, Percutía a pandeireta coa man dereita, Percutiu o cigarro varias veces sobre a mesa antes de acendelo

Citas

  • O percusor dunha arma de fogo percute o cartucho e produce a chispa, Percutía a pandeireta coa man dereita, Percutiu o cigarro varias veces sobre a mesa antes de acendelo
Verbo: percutir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percuto

percutes

percute

percutimos

percutides

percuten

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percutía

percutías

percutía

percutiamos

percutiades

percutían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percutín

percutiches

percutiu

percutimos

percutistes

percutiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percutira

percutiras

percutira

percutiramos

percutirades

percutiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percutirei

percutirás

percutirá

percutiremos

percutiredes

percutirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percutiría

percutirías

percutiría

percutiriamos

percutiriades

percutirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percuta

percutas

percuta

percutamos

percutades

percutan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percutise

percutises

percutise

percutisemos

percutisedes

percutisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percutir

percutires

percutir

percutirmos

percutirdes

percutiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

percute

-

-

percutide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

percutir

percutires

percutir

percutirmos

percutirdes

percutiren

Gerundio

percutindo

Participio

percutido

percutida

percutidos

percutidas