parar

< lat parāre
  1. v t Impedir que continúe un movemento ou unha acción determinados.
  2. v i Deixar de producirse algo.
  3. v i Quedar, durante a permanencia, nunha poboación, nun lugar determinado.
  4. v i Chegar unha cousa ao seu término.
  5. v i Permanecer inmóbil nun lugar determinado.
  6. v i Suspender de forma voluntaria unha determinada actividade para protestar contra algo ou alguén.
  7. v i Deixar de funcionar unha cousa. Tm v pron.
  8. v pron Reparar en algo ao facelo.

Sinónimos

Citas

  • A lavadora parou de repente, O motor do coche parouse
  • As vacas páranlle soas no prado da horta, O meu fillo non para na casa, Non para quieto nin un minuto
  • Cando estudante paraba nesa pensión
  • Co aire que fixo o caldeiro parou na porta da miña veciña, Ese camiño vai parar ao río
  • En que parou aquel conflito? Despois de tantas idas e voltas parou no cárcere
  • Habitualmente paraba no bar do Elixio
  • Non parou de chover en todo o día, De súpeto, os berros pararon
  • O autobús para sempre no mesmo sitio, Paramos naquel albergue para coller forzas, Parou para xantar
  • O can de meu pai para moi ben as perdices
  • O dentista párase moito comigo, Se se parase non cometería tantos erros
  • O porteiro parou tres penaltis
  • Os bombeiros paran dez minutos todos os días porque reclaman unha subida de soldo
  • Os médicos conseguiron pararlle a hemorraxia, Parou a aspiradora para falar comigo, Paroulle a patada coa cadeira

Frases hechas

  • Ir parar. Ir dar a. Ex: Onde foi parar o caderno de notas?
  • Para o carro! Escoitar o que se di antes de falar.
  • Non parar. Non soportar unha cousa ou unha determinada sensaci
  • Onde vai parar! Expresa que algu

Palabras vecinas

Verbo: parar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paro

paras

para

paramos

parades

paran

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

paraba

parabas

paraba

parabamos

parabades

paraban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parei

paraches

parou

paramos

parastes

pararon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parara

pararas

parara

pararamos

pararades

pararan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pararei

pararás

parará

pararemos

pararedes

pararán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pararía

pararías

pararía

parariamos

parariades

pararían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pare

pares

pare

paremos

paredes

paren

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parase

parases

parase

parasemos

parasedes

parasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parar

parares

parar

pararmos

parardes

pararen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

para

-

-

parade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

parar

parares

parar

pararmos

parardes

pararen

Gerundio

parando

Participio

parado

parada

parados

paradas