pactar

< pacto
  1. v t Pórse de acordo en algo dúas ou máis persoas para establecer un pacto.
  2. v i Facer un pacto.

Sinónimos

Citas

  • O presidente pactou co líder da oposición
  • Pactaron continuar coas negociacións despois das vacacións

Palabras vecinas

Verbo: pactar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pacto

pactas

pacta

pactamos

pactades

pactan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pactaba

pactabas

pactaba

pactabamos

pactabades

pactaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pactei

pactaches

pactou

pactamos

pactastes

pactaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pactara

pactaras

pactara

pactaramos

pactarades

pactaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pactarei

pactarás

pactará

pactaremos

pactaredes

pactarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pactaría

pactarías

pactaría

pactariamos

pactariades

pactarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pacte

pactes

pacte

pactemos

pactedes

pacten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pactase

pactases

pactase

pactasemos

pactasedes

pactasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pactar

pactares

pactar

pactarmos

pactardes

pactaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

pacta

-

-

pactade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

pactar

pactares

pactar

pactarmos

pactardes

pactaren

Gerundio

pactando

Participio

pactado

pactada

pactados

pactadas